Ik word dit jaar 40 jaar. Misschien denk je bij jezelf, wat moet zo'n 'oudje' nu een getuigenis brengen op een website voor jongeren?!

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik nog jong was. De scheiding kan ik (18j.) me dus niet goed herinneren en ik heb hierdoor ook niet echt verdriet gekend.

De scheiding voor mij voelde aan alsof mijn hele wereld instortte. Mijn twee steunpilaren in mijn leven, waren er nog wel, maar dan apart. Ik zag mijn ouders om me heen met zoveel verdriet en ik heb lang met een schuldgevoel rondgelopen, omdat ik met mijn eigen verdriet zat en hen niet kon helpen.

Vroeger keek ik altijd op naar mijn ouders. Ze waren gelukkig, hielden elkaar vast en vertelden altijd leuke verhalen aan tafel. Als ik droevig was, kon ik bij hen terecht. Als ik niet kon slapen, mocht ik tussen hen slapen en vertelden ze me dat alles goed ging komen. Plots veranderde de sfeer en werd alles anders.

De scheiding heb ik zeer moeilijk ervaren. Ik was 7 jaar toen mijn mama vertelde dat het niet meer ging tussen hen. Ik heb dan het eerste leerjaar gedubbeld. Ik had het zeer moeilijk om te kiezen tussen papa en mama.