M.

Ik word dit jaar 40 jaar. Misschien denk je bij jezelf, wat moet zo'n 'oudje' nu een getuigenis brengen op een website voor jongeren?!

Wel: in mijn hart en hoofd voel ik me nog jeugdig en mijn ouders zijn gescheiden toen ik 18 jaar was. Ik herinner me de periode van hun effectieve scheiding nog levendig. Ik was nog maar 'net' gestart met mijn eerste jaar psychologie in Gent en ik zat midden in mijn blokperiode: net één week voordat mijn eerste examens begonnen. Ik herinner me die periode als heel erg stressvol en ik voelde me toen ook ontzettend alleen. Ik zat toen letterlijk met al mijn boeken, helemaal alleen op kot.

Het feit dat mijn ouders uit elkaar gingen, was op zich geen verrassing en het was ergens ook een opluchting. De periode voorafgaand aan die uiteindelijke beslissing ( tijdens mijn zesde middelbaar) was eigenlijk nog het lastigst voor mij. Er was een lange tijd dat we de moeilijkheden thuis 'geheim' moesten houden voor de buitenwereld. 'Er niet over mogen spreken' belemmerde mijn ontwikkeling op dat moment.

Als ik nu terugkijk op die periode voel ik dat die intense emoties van: verwarring, boosheid, verdriet en het gevoel van in de steek gelaten worden, veel verzacht zijn en zelfs verdwenen zijn. Ik kijk er nu met een andere blik naar terug. Ik ben als persoon zoveel gegroeid en heb er ook veel uit geleerd.

Door deze levenservaring begrijp ik ook veel beter de jongeren om me heen, waar ik dagelijks mee werk. Mijn ervaring leerde me ook dat er altijd een lichtpunt is, ook al zie je dit op dat moment niet.

Mijn rots in de branding was mijn soulmate, een hartsvriendin. Het feit dat iemand er gewoon is voor je, zonder dat ze iets terug van je verwacht, ik heb gevoeld dat dit zo genezend kan werken. Het zal me altijd bijblijven hoe ze me activeerde en me gewoon kwam halen op mijn kot om 'samen een toerke' te doen. Ik kan je zeggen: het geholpen worden kan soms in hele kleine dingen zitten, die uitgestoken hand, er zijn voor de ander is zo krachtig. Ik ben mijn vriendin hier eeuwig dankbaar voor.

Ik heb geleerd om meer vertrouwen te hebben in het leven. Ik heb ook het geluk dat mijn beide ouders elk hun weg zijn gegaan en dat hun pad nog regelmatig kruist. Ze blijven samen mijn ouders, ook al zijn ze uit elkaar en dat is mooi. ❤🙏