Ouderlijk gezag

Als jongere hebben je ouders ouderlijk gezag over je tot 18 jaar. Dit wil zeggen dat zij verantwoordelijk zijn om grote beslissingen te maken. Wanneer je ouders samenwonen, moeten zij deze beslissingen samen nemen. In principe verandert dit niet als ze uit elkaar gaan. Er wordt verwacht dat je ouders nog steeds belangrijke beslissingen over jou samen nemen. Dit noemt men gezagsco-ouderschap.

Soms verschillen ouders te sterk van mening over iets en kunnen ze het hierdoor niet eens

worden over een bepaalde beslissing over hun kinderen. Dan moet de vader of moeder aan

de familierechter vragen om de knoop door te hakken en te bepalen welke beslissing moet

worden genomen.

Soms beslissen de ouders dat er maar één ouder gezag heeft en heel zelden kan ook de rechter deze beslissing maken. In dit geval maakt de ouder de beslissingen alleen.

Verblijf

Nu je ouders in twee verschillende huizen gaan wonen, moet er een regeling opgemaakt worden van wanneer je bij wie zal verblijven. Wanneer je evenveel bij je moeder als bij je vader verblijft, noemt dit verblijfsco-ouderschap. Het kan ook zijn dat de verblijfsregeling er anders uitziet. Wanneer er om bepaalde redenen beslist wordt dat je maar bij één ouder woont, dan heeft de andere ouder omgangsrecht. Dit wil zeggen dat deze ouder het recht heeft om je te zien.

De ouders beslissen wanneer je bij wie verblijft. Als deze beslissing moeilijk blijkt te lopen tussen jouw ouders, dan kan het zijn dat een rechter hierin zal helpen.

Vergeet niet dat jij meetelt. Je kan niet kiezen bij wie je wil wonen, maar je kan wel je mening geven. Zo kunnen je ouders hier misschien ook rekening mee houden.

Kosten

Je ouders delen de kosten en zorgen dat je krijgt wat je nodig hebt. Meestal zorgt één ouder voor de meeste betalingen. Die ouder ontvangt de kinderbijslag van de overheid. De andere ouder zal elke maand geld geven voor jou. Dit noemt men onderhoudsgeld of alimentatie.

Meestal beslissen ouders samen wat deze kosten precies inhouden. Deze onderhandelingen zijn niet eenvoudig en lopen soms moeizaam. In dit geval kan een rechter hierin ondersteuning bieden.

Wat als mijn ouders het niet eens zijn?

Soms verlopen scheidingen zonder veel problemen tussen ouders. Dan komen beide ouders onderling tot goede afspraken. Helaas is dit niet altijd zo.

Soms is het door omstandigheden moeilijk voor ouders om nog met elkaar te praten of om afspraken te maken. Soms is er in een scheiding veel verdriet en kwaadheid. In dit geval kunnen zij kiezen voor een bemiddelaar of een notaris: iemand die advies geeft om conflicten op te lossen. Zo’n bemiddelaar of notaris is neutraal. Hij vraagt je beide ouders wat ze belangrijk vinden, hij informeert hen en helpt hen om tot een gesprek of tot goede afspraken te komen. Deze afspraken worden dan vastgelegd in een soort overeenkomst. De notaris kan deze overeenkomst zelf bekrachtigen. In het geval van een bemiddelaar zal de rechter van deze overeenkomst een vonnis maken, waar iedereen zich moet aan houden. Wanneer er zaken veranderen, zullen er nieuwe regelingen komen.

Soms is zelf onderhandelen een onmogelijke opdracht. Je ouders kunnen er dan ook voor kiezen om elk een advocaat te nemen. Deze twee advocaten zullen dan met elkaar praten, onderhandelen en een goede regeling zoeken.

Wanneer de advocaten en je ouders een akkoord hebben gevonden wordt ook dit vastgelegd in een overeenkomst. De rechter maakt van deze overeenkomst dan een vonnis, waar iedereen zich moet aan houden.

Het kan zijn dat je ouders zelf met de hulp van advocaten niet tot een regeling komen waar ze het beiden mee eens zijn. In dit geval zal de rechter betrokken worden. De advocaten zullen de rechter proberen te overtuigen. Beide advocaten zullen dan uitleggen wat ze denken dat het beste is voor jou. De rechter zal aan de hand hiervan een beslissing nemen. Iedereen moet deze beslissing dan aanvaarden. Alle regelingen zullen opgeschreven worden en de rechter zal hiervan een vonnis maken.

In deze onderhandelingen kan je wettelijk gezien geen beslissingen maken tot je achttien bent. Vergeet niet dat je wel je mening kan geven! Je ouders en de rechter moeten dit ernstig nemen.