J.

Vroeger keek ik altijd op naar mijn ouders. Ze waren gelukkig, hielden elkaar vast en vertelden altijd leuke verhalen aan tafel. Als ik droevig was, kon ik bij hen terecht. Als ik niet kon slapen, mocht ik tussen hen slapen en vertelden ze me dat alles goed ging komen. Plots veranderde de sfeer en werd alles anders.

Mijn ouders vertellen geen verhalen meer tijdens de maaltijd. Ook slapen ze niet meer samen in bed, maar slaapt mijn vader in de logeerkamer naast mijn kamer.

Steeds als ik thuis kom, weet ik niet waar gelopen. Ik ben bang. Iedere dag opnieuw. Niet bang voor mijn ouders, maar vooral bang om iets mis te doen. Om ruzie te veroorzaken of ruzie te horen.

Het is nooit meer rustig thuis. Papa en mama roepen constant tegen elkaar. Van het minste komt er ruzie en wordt er lange tijd niet meer gesproken. 

Op school kan ik mij niet concentreren. Ik slaap slecht en ik kan mijn aandacht niet meer bij de les houden.

Alles gaat slecht en ik kan nergens terecht met mijn verhaal. Ik besef niet dat het anders kon. Hoe het thuis loopt, is voor mij de werkelijke realiteit. Ik ben overtuigd dat het voor altijd zo zal zijn en voelen. Ik heb een uitzichtloos gevoel die me enorm bang maakt. Ik voel me constant neerslachtig, eenzaam en ik ben bang voor wat er komt. Het is precies een constante leegte in mijn buik. 

Als ik mijn best doe voor iets, wordt er niet naar me gekeken. Er wordt nooit meer  gezegd dat ik iets goed doe. Dat gevoel maakt me droevig. Als er iets is, houd ik het voor mezelf en probeer ik het zelf op te lossen. Ik weet toch dat ze er niet voor me zijn. 

Gelukkig heb ik nog de jeugdbeweging. Daar heb ik wel mijn eigen plek! Een plek waar ik kan zijn wie ik ben, en waar ik nooit bang moet zijn. De leiders zijn er altijd, en zien hoe goed ik mijn best doe tijdens de activiteiten. Als het me te veel wordt thuis, doe ik mijn Chiro-uniform aan en ga ik gaan voetballen op het pleintje verder op. 

Als er ruzie is thuis, doe ik mijn koptelefoon aan en luister ik naar rockmuziek. Als ik dat doe, ben ik weg van de wereld. Ik creëer mijn eigen wereld.

Een wereld waar er geen ruzie is!